Kleszcze przenoszą bakterie i wirusy wywołujące wiele groźnych dla zdrowia chorób

Nastała wiosna, a wraz z nią pojawiły się kleszcze – pajęczaki odpowiedzialne za wiele groźnych dla zdrowia i życia ludzi chorób. Taksonomicznie kleszcze należą do podgromady roztoczy, ale traktuje się je jako osobną grupę lub nadrodzinę bądź podrząd.

Dotąd rozpoznano 800 gatunków tych pasożytów zewnętrznych (żywią się krwią kręgowców, m.in. ludzi i zwierząt). Podstawowy podział dzieli kleszcze na twarde (okryte pancerzem) oraz miękkie (bez pancerza).

Kleszcze mają mikroskopijne rozmiary, które wynoszą od jednego do kilku milimetrów (choć powierzchnia ciała rośnie po nasyceniu się krwią). Pasożytniczy tryb życia umożliwia kleszczom ich budowa ciała: liczne ząbki, dzięki którym kleszcze przyczepiają i utrzymują się na skórze żywiciela, oraz ryjkowaty narząd gębowy, za pomocą którego kleszcze ssą krew i płyny tkankowe ofiary.

Niektóre gatunki potrafią przetrwać bez pokarmu nawet dwa lata, a w ciągu życia pobrać krew od trzech żywicieli: w stadium larwy, nimfy i dorosłym. Jednak przedstawiciele tych rodzin występują przeważnie w rejonach tropikalnych i subtropikalnych.

W Polsce dominującym gatunkiem jest kleszcz pospolity (zwany też kleszczem pastwiskowym). Kleszcze wywołują wiele chorób. Do najbardziej rozpowszechnionych należą: borelioza (przenosi ją co trzeci przedstawiciel gatunku), kleszczowe zapalenie mózgu, tularemię, dur powrotny, gorączkę Gór Skalistych, babezjozę.

Na szczęście można się przed nimi bronić, stosując szczepionki. Szczepienia przeciwko kleszczom składają się z trzech etapów, a ostatni powtarza się co trzy lata.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.